गझलतंत्र

आह को चाहिये इक उम्र असर होने तक
कौन जीता है तेरे जुल्फ के सर

जिगर मुरादाबादी ह्यांची गुलाम अली ह्यांनी स्वर-बद्ध केलेली आणि गायिलेली एक गझल बरेच दिवस झाले ऐकतो आहे.. अतिशय मधाळ चाल आहे..शायरी सुद्धा लाजवाब आहे.. त्यातील एका शेराचा अर्थ काही केल्या लागत नाहीय.. जाणकार कृपया मदत करतील का? ज्या शेराचा अर्थ लागत नाही तो असा-

लुत्फ़ से हो कि कहर से होगा कभी तो रू-ब-रू
उसका जहाँ पता चले शोर वहीं मचा‌ए जा..

आता पुढील शेरही छानच आहेत ....कल्पना अत्युत्तम...! पण त्यांत तुम्ही 
poetic liberty  घेतली आहे....(अनंत ढवळे यांच्याप्रमाणे ! )....ती घेतली
नसती तर सोन्याला सुगंध नसता का आला...?

शिस्त ही मद्यालयाची ...
थेंबही वाटून घ्यावे ! (घ्यावेत )

कोंडलेले सर्व कैदी ...
पापण्यांनी सोडवावे ! (सोडवावेत)  

(आसवांसाठीचं असं अफलातून प्रतीक  (पक्शी : कैदी ) मी आजवर वाचलं नव्हतं...सलाम !)

पोपडे ह्या काळजाचे
वेदनांनी सारवावे (सारवावेत)

(वेगळी, सर्वस्वी नवीन कल्पना...छानच !)